📚 คลังบทวิเคราะห์ตลาด

ตอนนี้สินทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนดีที่สุดคือหุ้นจีนและสินค้าโภคภัณฑ์ ในขณะที่ทองคำและหุ้นเกาหลีกำลังอ่อนแอที่สุด ซึ่งแสดงว่าเงินของนักลงทุนกำลังไหลไปยังกลุ่มที่ให้ผลตอบแทนระยะสั้นสูง และถอนออกจากสินทรัพย์ที่ผลตอบแทนติดลบหรือซบเซา

เมื่อดูจากผลตอบแทน 1‑เดือนและ 3‑เดือน จะเห็นว่าหุ้นจีน (MCHEVO) เพิ่มขึ้น 7.8% ในหนึ่งเดือน และสินค้าโภคภัณฑ์ (I‑OIL) เพิ่ม 7.6% ในช่วงเดียวกัน ทำให้เงินทุนไหลเข้ากลุ่มนี้มากขึ้น ในทางตรงกันข้าม ทองคำ (SCBGOLDFUND) ลดลง 1.1% ในหนึ่งเดือนและลดลงต่อเนื่องหลายเดือน หุ้นเกาหลี (SCBKEQTGFUND) ลดลงมากถึง 23.2% ในหนึ่งเดือน จึงมีแนวโน้มที่เงินจะไหลออกจากสินทรัพย์เหล่านี้ เพราะนักลงทุนมองว่าความเสี่ยงสูงกว่าผลตอบแทนที่ได้

สินทรัพย์ที่ “แข็งแกร่ง” หมายถึงในช่วงเวลาที่ดูมันให้ผลตอบแทนบวกอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจดึงดูดเงินเข้ามาเพื่อหวังผลกำไรระยะสั้น ส่วนสินทรัพย์ที่ “อ่อนแอ” ให้ผลตอบแทนติดลบหรือนิ่ง ทำให้หลายคนเลือกถอนเงินออกหรือลดน้ำหนักการลงทุน เพื่อรอจังหวะที่ดีกว่า ตัวอย่างกองทุนไทยที่อยู่ในกลุ่มแข็งแกร่งได้แก่ หุ้นไทย KT‑SET50, อสังหา/REIT TTHREIT, หุ้นสหรัฐ KKP US500‑UH FUND, หุ้นยุโรป K‑EUX, หุ้นโลก K‑GLOBE และหุ้นจีน MCHEVO ส่วนกลุ่มอ่อนแอมีกองทองคำ SCBGOLDFUND, หุ้นเกาหลี SCBKEQTGFUND, หุ้นอินเดีย ABIG, หุ้นเวียดนาม SCBVNALPHA และตราสารหนี้ระยะกลาง‑ยาว K‑GDBOND

มองไปข้างหน้า ภาวะเศรษฐกิจสหรัฐฯ ที่กำลังอยู่ในช่วง “ชะงักงัน” (Stagflation) – เศรษฐกิจโตช้าแต่เงินเฟ้อยังสูง – ทำให้สินทรัพย์เสี่ยงสูงอย่างหุ้นมีแนวโน้มเผชิญกับกำไรบริษัทที่ลดลง และพันธบัตรก็ถูกเงินเฟ้อกัดกินผลตอบแทน หลักการเบื้องต้นจึงแนะนำให้เพิ่มสัดส่วนของสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงต่ำและสภาพคล่องสูง เช่น กองตลาดเงิน (Money Market) หรือกองตราสารหนี้ระยะสั้น เพื่อรักษาเงินทุนไว้รอจังหวะที่เศรษฐกิจชัดเจนขึ้น นอกจากนี้ การถือทองคำบางส่วนอาจช่วยบรรเทาผลกระทบจากเงินเฟ้อได้ เพราะทองคำมักถูกมองเป็นสินทรัพย์ป้องกันเงินเฟ้อ แม้ในข้อมูลจะไม่มีกองตลาดเงินหรือกองตราสารหนี้ระยะสั้นระบุชื่อชัดเจน แต่หลักการนี้ยังคงใช้ได้ และควรกระจายการลงทุนไปในหลายประเภทเพื่อลดความเสี่ยงเฉพาะเจาะจง

สิ่งสำคัญที่ต็อกคือไม่มีการรับประกันว่าสินทรัพย์ใดจะให้ผลตอบแทนตามที่คาดหวังเสมอไป ตัวเลขผลตอบแทนที่แสดงเป็นเพียงข้อมูลย้อนหลัง ไม่สามารถทำนายอนาคตได้ ดังนั้นการลงทุนควรทำบนพื้นฐานของการกระจายความเสี่ยง (diversification) และพิจารณาระยะเวลาที่ตนเองสามารถรับความผันผวนได้ หากไม่แน่ใจ ควรเริ่มจากสัดส่วนที่เล็กในสินทรัพย์เสี่ยงสูง แล้วค่อยปรับเพิ่มเมื่อมีความมั่นใจมากขึ้น

จากมุมมองของผม ข้อมูลที่ให้มายังไม่ได้พูดถึงทิศทางนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐฯ (เช่น การขึ้นหรือลดอัตราดอกเบี้ย) ซึ่งมีผลโดยตรงต่อทั้งหุ้นและพันธบัตร ในช่วง stagflation หากธนาคารกลางตัดสินใจขึ้นดอกเบี้ยเพื่อสกัดเงินเฟ้อ อาจทำให้ต้นทุนการกู้ยืมสูงขึ้นและกดดันหุ้นเพิ่มเติม ในทางกลับกัน หากธนาคารกลางเลือกคงดอกเบี้ยไว้เพื่อประคองการเติบโต เงินเฟ้ออาจยังคงสูงต่อไป ซึ่งจะส่งผลดีต่อสินทรัพย์ที่ถูกมองเป็นที่หลบภัยจากเงินเฟ้อ เช่น ทองคำหรือสินค้าโภคภัณฑ์ ดังนั้นนักลงทุนควรจับตาตัวเลขดอกเบี้ยนโยบาย รายงานเงินเฟ้อ CPI และดัชนีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ (เช่น PMI) ของสหรัฐฯ รวมถึงข่าวสารเกี่ยวกับนโยบายการคลังและเหตุการณ์ภูมิรัฐศาสตร์ที่อาจกระทบต่อราคาสินค้าโภคภัณฑ์และอัตราแลกเปลี่ยน เพื่อปรับแผนการลงทุนให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปได้อย่างทันท่วงที