📅 บทวิเคราะห์ตลาดประจำวันที่ 1 ส.ค. 2569
นี่คือสถานการณ์ที่ยากที่สุด — เศรษฐกิจโตช้าลงหรือซบเซา แต่ข้าวของกลับยังแพงขึ้น (เงินเฟ้อสูง) เปรียบเหมือนรถติดหล่มแต่ค่าน้ำมันแพง ช่วงนี้หุ้นเจอปัญหากำไรบริษัทหด ส่วนพันธบัตรก็โดนเงินเฟ้อกัดกินผลตอบแทน จึงเป็นจังหวะที่ควร "ตั้งรับ" มากกว่าไล่ราคา
เงินของนักลงทุนกำลังเคลื่อนที่เหมือนฝูงนกที่บินหนีพายุแล้วหาที่หลบภัยใหม่ จากข้อมูลล่าสุดเห็นได้ชัดว่าเงินไหลออกจากสินทรัพย์ที่แสดงอาการอ่อนแอ เช่น ตราสารหนี้ (กอง K‑GDBOND ที่ให้ผลตอบแทนติดลบในทุกช่วงเวลา) หุ้นเวียดนาม (กอง SCBVNALPHA ที่ติดลบ 8 % ในหนึ่งเดือนและยังคงลบต่อเนื่อง) หุ้นเกาหลี (กอง SCBKEQTGFUND ที่ร่วงหนัก 14 % ในเดือนเดียว) รวมถึงสินทรัพย์เสี่ยงสูงอย่างคริปโต (กอง KT‑BTCETFFOF‑UI ที่ติดลบ 20 % ในสามเดือน) และทองคำ (กอง SCBGOLDFUND ที่ยังติดลบเกิน 16 % ในหกเดือน แม้จะเริ่มฟื้นบ้างในเดือนล่าสุด) เงินที่ถอนออกจากจุดเหล่านี้กำลังมองหาที่พักชั่วคราวในสินทรัพย์ที่แสดงความแข็งแกร่งกว่า
สินทรัพย์ที่กำลังแข็งแกร่งได้แก่ โภคภัณฑ์ (ตัวอย่างกอง I‑OIL ที่ให้ผลบวก 11.7 % ในหนึ่งเดือนและ 20.9 % ในหกเดือน) หุ้นไทย (กอง K‑SET50 ที่บวก 1.9 % ในหนึ่งเดือนและ 17.6 % ในหกเดือน) อสังหาริมทรัพย์/REIT (กอง TTHREIT ที่บวกต่อเนื่อง 2 % ในหนึ่งเดือนและ 10.9 % ในหกเดือน) และหุ้นยุโรป (กอง K‑EUX ที่บวก 3.1 % ในหนึ่งเดือนและ 5.4 % ในหกเดือน) ความแข็งแกร่งในที่นี้หมายความว่าราคาเหล่านี้กำลังได้รับแรงซื้อต่อเนื่อง นักลงทุนจึงมองว่ามีโอกาสทำกำไรระยะสั้น แต่ก็ต้องระวังว่าการขึ้นเร็วอาจทำให้ราคาสูงเกินพื้นฐานจนเสี่ยงต่อการปรับตัวลงเมื่อกระแสเปลี่ยน
ในทางกลับกัน สินทรัพย์ที่อ่อนแอแสดงให้เห็นว่าเงินกำลังไหลออกเนื่องจากความกังวลต่อผลประกอบการหรือภาวะเศรษฐกิจที่เอื้ออำนวยต่อพวกเขาน้อยลง ตราสารหนี้ถูกกดดันจากเงินเฟ้อที่ทำให้ผลตอบแทนจริงลดลง หุ้นเวียดนามและเกาหลีเผชิญกับแรงขายจากความกังวลเกี่ยวกับการเติบโตของเศรษฐกิจภูมิภาค และคริปโตยังคงผันผวนสูงเมื่อตลาดกังวลเรื่องสภาพคล่องและกฎระเบียบ สำหรับนักลงทุนทั่วไป การเห็นสินทรัพย์ในสถานะอ่อนแอไม่ได้หมายความว่าต้องขายทิ้งทันที แต่อาจเป็นสัญญาณให้พิจารณาลดน้ำหนักการลงทุนในส่วนเหล่านี้ชั่วคราว และรอจังหวะที่ปัจจัยพื้นฐานดีขึ้นก่อนกลับเข้ามาใหม่
มองไปข้างหน้า ภาวะเศรษฐกิจสหรัฐฯ ที่ถูกอธิบายว่าเป็น “stagflation” – เศรษฐกิจโตช้าหรือหยุดนิ่งแต่ราคาสินค้ายังแพง – ทำให้สินทรัพย์เสี่ยงสูงอย่างหุ้นมักเผชิญกับแรงกดดันจากกำไรบริษัทที่ลดลง ในขณะที่พันธบัตรถูกเงินเฟ้อกัดกินผลตอบแทนจริง หลักการเบื้องต้นในช่วงเช่นนี้คือการเพิ่มสัดส่วนของสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงต่ำและสภาพคล่องสูง เพื่อรอให้ภาพเศรษฐกิจชัดเจนขึ้นจึงค่อยกลับไปลงทุนในสินทรัพย์เสี่ยงสูงอีกครั้ง ตัวอย่างประเภทกองทุนที่มักพิจารณาได้แก่ กองตลาดเงิน (money market) ซึ่งเน้นลงทุนในตราสารระยะสั้นปลอดภัยสูง กองตราสารหนี้ระยะสั้นที่มีความไวต่ออัตราดอกเบี้ยน้อยกว่า และการถือทองคำบางส่วนเป็นเครื่องมือป้องกันเงินเฟ้อ ในรายชื่อกองทุนไทยที่มีให้ดู แม้กอง K‑GDBOND จะแสดงผลตอบแทนติดลบในช่วงนี้ แต่กองทองคำอย่าง SCBGOLDFUND กำลังแสดงสัญญาณฟื้นตัวในเดือนล่าสุด ซึ่งอาจถูกพิจารณาเป็นส่วนเล็กๆ ของพอร์ตเพื่อช่วยถ่วงดุลผลกระทบจากเงินเฟ้อ ส่วนกองตลาดเงินหรือตราสารหนี้ระยะสั้นที่ไม่ได้ปรากฏในรายชื่อนี้ ก็สามารถหาได้จากผู้จัดการกองทุนทั่วไป โดยเน้นว่าการกระจายความเสี่ยงยังคงเป็นหัวใจสำคัญ ไม่ควรทุ่มเงินทั้งหมดไปที่สินทรัพย์ประเภทเดียวแม้จะดูน่าสนใจในช่วงเวลาหนึ่ง
จากมุมมองของผมเอง ตัวเลขเศรษฐกิจที่ให้มาชี้ให้เห็นว่าเงินเฟ้อยังคงอยู่ในระดับที่สูงกว่าเป้าหมายของธนาคารกลางหลายแห่ง ในขณะที่ตัวชี้วัดกิจกรรมทางเศรษฐกิจ เช่น CFNAI‑MA3 ที่ติดลบบ่งบอกถึงภาวะซบเซา นอกจากการดูอัตราเงินเฟ้อ CPI แล้ว นักลงทุนควรจับตาทิศทางนโยบายอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐ (Fed) และธนาคารกลางอื่นๆ เพราะการขึ้นหรือลดดอกเบี้ยจะส่งผลโดยตรงต่อผลตอบแทนตราสารหนี้และความน่าดึงดูดของสินทรัพย์ปลอดภัย นอกจากนี้ ตัวเลขการผลิตภาคอุตสาหกรรม ดัชนีผู้จัดการซื้อ (PMI) และข้อมูลการจ้างงานก็เป็นสัญญาณเตือนล่วงหน้าว่าเศรษฐกิจกำลังฟื้นตัวหรือกำลังทรุดลงอีก การติดตามตัวชี้วัดเหล่านี้จะช่วยให้เห็นว่าจังหวะในการเคลื่อนย้ายเงินจากที่พักชั่วคราวไปยังสินทรัพย์เสี่ยงสูงนั้นเหมาะสมเมื่อใด และจะช่วยให้ตัดสินใจได้อย่างมีเหตุผลมากกว่าแค่ตามกระแสราคาในระยะสั้น.